…śpiewali członkowie zespołu Czerwone Gitary, a my w redakcji krzyczymy: Nareszcie święta. To chyba pierwsza myśl prawie każdego, kto spojrzał w kalenderz i zobaczył datę 24 grudnia. Jedzenie, prezenty, choinka, prezenty, wizyty u rodziny, prezenty i sylwester. To wszystko sprawia, że na ten moment czekam z ogromną niecierpliwością.

Fot: Christina Rutz / flickr / CC

Z całej świątecznej otoczki najprzyjemniejszym elementem jest wigilijna kolacja i stół, który pod ciężąrem tych wszystkich przysmaków ledwo co wytrzymuje. Widząc całe to kulinarne bogactwo dostaje oczopląsu i nie wiem, w co najpierw mam wsadzić sztućce. Ważną częścią świątecznego okresu jest ubieranie choinki, przy czym ja swoją obecność staram się jednak ograniczyć do minimum. Podziwiać drzewko, jak najbardziej, ale za ubieranie serdecznie dziękuję. Nawleczenie oczka od bombki na gałązkę naszpikowaną ostrymi jak nóż krawiecki igłami graniczy z cudem. Tą czynność spokojnie mogę porównać do próby wytapetowania pokoju przez dziurkę do klucza używając łopaty i podbieraka do ryb. Dlatego też wszystkich, którzy z zapałem wieszają szklane ozdoby na swoich choinkach, podziwiam za cierpliwość.

Uwaga! Ci którzy nadal wierzą w Świętego Mikołaja, proszę przeskoczyć do kolejnego akapitu. Wigilijny wieczór to także sprawdzian aktorski dla wielu wujków, stryjków, dziadków i reszty mężczyzn. W tym także dla mnie, bo co roku spełniam się na teatralnych deskach swojego domu jako „ten który obdarowuje dzieci“. A ponieważ w rodzinie jest kilka młodych osób, to o rolę świętego mogę być spokojny na najbliższe kilka lat.

Czekanie na pierwszą gwiazdkę to bardzo ważna część młodszej części naszego społeczeństwa. Kiedy tylko domowy astronom stwierdzi, że pierwsze ciało niebieskie zaświeciło na czarnym niebie, w domach nastaje huragan. Dzieci biegają od choinki do okna powtarzając dwa słowa: „mikołaj“ oraz „prezenty“. Robią się spokojne dopiero, kiedy święty wejdzie do domu. Reakcja dzieci na prezenty, które dostana jest niesamowita.

Fot: Melinda Shelton / flickr / cc

Z całej grudniowej perspektywy cieszy mnie także sylwester i cała otoczka z nim związana. Przygotowania do imprezy, zakupy, na których najbardziej obleganym działem jest ten z napojami wyskokowymi, kupno porządnej fajerwerki… i tu pauza. Uważam, że każdy powinien wydać pieniądze na dobrą fajerwerkę i z mojego punktu widzenia, wiek ani marnowanie pieniędzy nie ma tu nic do rzeczy. Sztuczne ognie to rodzaj sztuki, która trwa kilka sekund ale zostawia niesamowite wrażenia. Bardzo często z sąsiadami uczestniczymy w konkursie „kto ma fajniejsze fajerwerki“. Poza tym jak świętować, to z pompą. Tyle w tym temacie. Z całej listy plusów sylwestra w czołówce zdecydowanie jest obrzęd odliczania do północy, następujące po nim odkorkowanie szampana i wystrzelenie w niebo połowy wypłaty (ta druga część trochę boli mnie wewnętrznie ale czego nie robi się dla dobrej zabawy). To wszystko sprawia, że na 31 grudnia czekam z drżącymi rękoma, a zasnąć nie mogę już tydzień wcześniej.

Z tego powodu, że jest to ostatni mój felieton w 2010 roku, w imieniu swoim i całej redakcji chciałem wam życzyć spokojnych i radosnych świąt, hucznego sylwestra i powodzenia w nowym roku. Oby następne 12 miesięcy w waszej pracy było okresem samych sukcesów i nowych kontaktów handlowych. A ja mam nadzieję, że nikt nie będzie mnie porównywał do tego pana na drugim zdjęciu. ;)


(Autor: Bartłomiej Baśko)