Jeżeli ktoś zastanawiał się, jak wyglądałoby piekło na ziemi proponuje wybrać się do Australii. Nie dajcie się zwieść sielankowości raf koralowych i surferom przecinającym fale na swoich świeżo zakupionych deskach. Luksus niemal całorocznego lata w północnej części kraju okupiony jest ogromnymi, nazwijmy to, uniedogodnieniami.

Fot: flickr user: Graeme / CC / Płonący busz w Australii

W Australii nie da się przejść więcej niż dziesięciu metrów bez napotkania jakiegoś pająka lub węża i to obowiązkowo śmiertelnie jadowitego. Już abstrahuje od tego, że przeciętny pajęczak w Australii jest wielkości mikrofalówki i atakowanie go przy pomocy gazety to nie trafiony pomysł, bo pająk tą gazetę nam wyrwie z ręki i sami staniemy się ofiarą. Pełzające gady pod tym względem wcale nie ustępują. Rura od odkurzacza przy tych potworach wygląda jak nitka przy linie okrętowej. Jak by tego było mało, najbardziej jadowity pająk oraz najbardziej jadowity wąż żyje właśnie w Australii. Ktoś powie, że zawsze mogło być gorzej. A no i jest gorzej. Rekiny, osy morskie, pożary, powodzie, tornada, cyklony, szerszenie wielkości telefonu komórkowego i kilka innych atrakcji. Brakuje tylko aktywnego wulkanu, awarii w elektrowni atomowej i przeludnienia, ale o to ostatnie nie ma się co martwić. O liczbę mieszkańców w kraju kangurów stale dbają pająki, węże i inne wynalazki. Jeśli miałbym wskazać jednoznacznie piekło na ziemi, wśród kandydatów na pewno znalazłaby się Australia.

Fot: Ken Moore / CC / Kopalnia żelaza Yandi.

Ponieważ jesteśmy portalem branży metalowej, wypadałoby również poruszyć jakiś aspekt, który będzie ważny także dla nas. Czymś takim, co dotykać nas może i to w ogromnym stopniu, jest tamtejszy sektor wydobywczy. Współczuje pracownikom dwóch największych koncernów wydobywczych, którzy z tego kontynentu wyciskają ile się da. Praca górnika sama w sobie nie jest lekka, a chłopaki z Australii naprawdę nie mają lekko. W ostatnich czasach obfite deszcze spowodowały gigantyczne powodzie, które zalały część kopalni. Straty jakie ponieśli Rio Tinto i BHP Billiton oraz szereg mniejszych wydobywców są naprawdę ogromne. To że ofiar w tegorocznej powodzi było tak mało można uznać za cud. Normalny człowiek pomyślałby, że po tych powodziach wreszcie wyjdzie słońce i to będzie koniec kłopotów. Niestety nie. Jak by tego wszystkiego było mało, do regionu Pilbara, gdzie znajduje się główny ośrodek wydobycia rudy żelaza w Australii, zbliżają się dwa niebezpieczne cyklony.

Fot:flickr user / Crouchy69 / CC / Sydney Opera

Po wielkiej wodzie, jaka przelała się przez kraj kangurów, ceny koksu i rudy podskoczył z prostego powodu. Dostawy tych surowców dramatycznie spadły, a zapasy zaczęły się kurczyć, więc to, że rynek stali zareaguje na to wszystko podwyżkami było oczywiste. Niestety nic na to nie wskazuje, żeby sytuacja miała się polepszyć. W chwili kiedy piszę to zdanie cyklon Carlos znajduje się około 200 km od wybrzeża Pilbary, co oznacza dalsze problemy dla wydobywców w tamtym rejonie. Mamy nadzieję, że huragan jak najszybciej straci na sile i zaniknie zanim zdąży narobić jakichkolwiek szkód.

Może moje wyobrażenia na temat Australii są zbyt przesadzone, ale tam naprawdę nie jest tak lekko, jak może się wydawać. Tam zamiast piwa ludzie w lodówkach trzymają buteleczki z surowicą na jad pająków. W ciągu lata grożą im pożary lasów eukaliptusowych i oczywiście wszystkie wcześniej wymienione „udogodnienia“.

Mimo tych wszystkich drobnych przeszkód coś mnie ciągnie do tego kraju i zaryzykowałbym wizytę na antypodach. Bardzo chętnie bym spróbował surfingu na australijskim wybrzeżu, wybrałbym się na safari, a jeśli miałbym trochę szczęścia i nie został zjedzony przez Aborygenów zobaczył ich świętą skałę Uluru. To było by ciekawe zobaczyć na własne oczy piekło na ziemi.

(Autor: Bartłomiej Baśko)