Co prawda mój życiowy staż nie jest zbyt długi, aczkolwiek zdążyłem już zaobserwować wiele sytuacji w naszym kraju, które dla zagranicznych reżyserów mogą stanowić świetny materiał na film akcji czy nawet fantastyczny. Dwie trzecie z nas widziało UFO, jedna trzecia twierdzi, że ma niezbite dowody na istnienie zębowej wróżki, a co niektórzy przeżyli eksplozję kurzego jajka. Żeby się o tym przekonać wystarczy wziąć w rękę archiwalne okładki gazety na „F“ i zagłębić się w lekturze.

Fot: KGHM Polsa Miedź / miedziane Katody

Jeżeli kiedykolwiek naukowcom uda się odkryć gen odpowiedzialny za kombinowanie, to z pewnością Polacy będą w ścisłej czołówce posiadaczy największej ilości tego aminokwasu. Nie zdziwią mnie już wszelkie „przedstawienia“ wystawiane przez naszych rodaków za granicami Polski. Wystarczy tylko spojrzeć wstecz na różne przekręty i przekonamy się, że pomysłowość polskich oszustów nie zna granic. Poza tym wizerunek „polaka-złodziejaszka" nie wziął się sam z siebie, został stworzony przez nas samych, co jest naprawdę smutne. Drobne kradzieże ze strony Polaków w Anglii, Belgii czy Holandii nie tworzą zbyt pozytywnej opinii o naszym narodzie. Jeśli komukolwiek z nas przyjdzie do głowy powiedzieć w Niemczech: "Jestem z Polski", to z dużym podobieństwem obstawiam, że jego reakcja będzie następująca. Nasz zachodni kolega przestraszy się, kurczowo złapie klucze od swojego Opla i będzie wyczekiwać dogodnej sytuacji do ucieczki. Idealnie do nas pasuje stwierdzenie: "Polak potrafi!" i to niestety coraz częściej w negatywnym świetle.

Zawsze wydawało mi się, że pewnych rzeczy po prostu nie da się ukraść, no bo jak ukryć to, że na waszym podwórku spoczywa Pomnik Bohaterów Warszawy albo ciągnik siodłowy Renault Magnum wraz z czternastometrową przyczepą? Ano jak pokazały wydarzenia z niedalekiej przeszłości coś takiego wcale nie stanowi najmniejszego problemu dla naszych rodaków. Mało tego, problemu nie stanowi nawet kradzież aż pięciu tirów wyładowanych po brzegi miedzianymi katodami. Jak kreatywnym trzeba być, żeby bez śladu zwinąć 120 ton miedzi rozłożonej na pięciu ciężarówkach? Rozumiem, że można ukraść portfel ze stołu albo Fiata Punto z ulicy ale to dlatego, że wspomniane rzeczy nie przypominają gabarytami małego domku mieszkalnego i ukrycie ich nie stanowi większego problemu. Jednak tutaj mamy do czynienia z pięcioma kolosami przewożącymi miedziane elementy, a to z pewnością nie jest ułatwieniem przy dokonywaniu kradzieży. Zastanawiam się, jak musieli zareagować pracownicy KGHM, którzy otrzymali wiadomość, że TIR‘y wyparowały. Jak ustaliła „Gazeta Wrocławska“, przewoźnikiem była firma ze Szczecina, a samochody miały litewskie blachy. Miedź miała trafić do Holandii ale niestety, transport w którymś miejscu Polski swojej podróży przepadł.

Najbardziej jednak ciekawi mnie, w jaki sposób złodziejom udało się „wyparować“ wraz z jeżdżącymi kontenerami miedzi? Nie wiem jak to jest ze sprzedażą miedzianych katod, ale zapewne nie handluje się nimi na allegro albo na miejscowym bazarze, więc jak złodzieje pozbędą się "trefnej" miedzi?

Nic mnie teraz nie zaskoczy i mam nadzieje, że polscy Coperfield’owie nie zmienią mojego przekonania. No chyba, że udałoby im się dokonać kradzieży Statuy Wolności albo Dębu Bartek. Zastanawiam się, czemu nasi specjaliści od mokrej roboty nie ukradli jeszcze Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, bo nie wierzę, że próżnia kosmiczna stanowi dla nich jakąkolwiek przeszkodę. Przydałaby się jakaś ładna pointa na koniec felietonu, ale wpadłem na lepszy pomysł. Zostawię was z tym dowcipem:

Na polskim przejściu granicznym celnik spotyka Davida Copperfielda i mówi:
- Panie Davidzie! Proszę o jakąś sztuczkę, jestem Pana wielkim fanem!
David spogląda na niego z uśmiechem, wyciąga z bagażnika swojego auta wielką płachtę i narzucą ją na stojącego obok Fiata 126p. Jeszcze kilka ruchów ręką w powietrzu, David zdejmuje płachtę i malucha nie ma. Celnik na to:
- To ma być sztuczka? Ja Ci pokażę prawdziwą sztuczkę. Widzisz tamte wagony? To transport węgla na Ukrainę.
Po czym wyciąga stempelek, stempluje kwitek i mówi:
- A teraz to zielony groszek do Rosji.

(Autor: Bartłomiej Baśko)