Stało się! Będziemy mieli polski supersamochód. Nie brzmi to dziwnie? „Polski supersamochód“. Trochę jak „życie na marsie“ albo „Woda na księżycu“, chociaż tej drugiej teorii udało się już dowieść. Jakby człowiek jednak sceptyczny nie był, trzeba pochwalić naszych rodaków, którzy w ogóle wpadli na taki pomysł i dopięli jego realizacji.

Fot: Arrinera Automotive

Któż stoi za tym karkołomnym jak na nasze narodowe możliwości projektem? Twórcami polskiego bolidu jest spółka Arrinera Automotive, należąca do inwestorów z warszawskiej firmy Veno. Wzmianki o Venocarze można była znaleźć w internecie już od dłuższego czasu, jednak do niedawna były to tylko plotki i domysły. Teraz wiemy, że polskie superauto to nie żaden dowcip i miejska legenda. 9 czerwca bowiem odbył się premierowy pokaz prototypu auta. Co prawda wtedy auto jeszcze nie zostało zaprezentowane „w akcji“ ale już w lipcu spółka wypuściła filmik, na którym Arrinera jeździ, nie zostawia na drodze elementów podwozia i co najważniejsze wzbudza zainteresowanie wśród gapiów. Ciekawostką jest, że w projektowaniu auta uczestniczył słynny Lee Noble, która ma na swoim koncie 2000 zbudowanych supersamochodów.

Stylizacją auto bardzo mocno przypomina Lamborghini Aventador, szczególnie z przodu gdzie oba samochody wyglądają niemal identycznie. Sama sylwetka auta ma w sobie to coś, co sprawia, że można zatrzymać na nim wzrok na dłużej. Niestety jest w nim także coś, co powoduje, że wydaje się „plastikowy“ i zawiewa delikatną tandetą. To coś to tył samochodu, który wygląda jakby został przełożony z pojazdu Batmana. Tylne lampy są wręcz kolosalne i myślę, że spokojnie mogłyby posłużyć jako oświetlenie stadionu olimpijskiego. Pomijając ten mankament Venocar nie wygląda źle (tylko na zewnątrz) i już znalazł sobie sporo grono osób zafascynowanych swoją bryłą, ale do miana „majstersztyku“ albo „przełomu“ troszkę mu brakuje. Niemniej jednak oklaski dla polskich konstruktorów za pierwsze superauto zaprojektowane i zbudowane w naszym kraju się należą.

To co najbardziej jednak wszystkich interesuje, to osiągi polskiego supersamochodu, a będą one całkiem imponujące. Sercem Arrinery ma być jednostka V8 6.2 litra, taka jak te montowane w Corvettach. Silnik o mocy 640 koni mechanicznych, przyspieszenie od zera do setki w lekko ponad trzy sekundy, czyli mniej więcej tyle, ile zajęło wam przeczytanie tego zdania i prędkość maksymalna powyżej 300 kilometrów na godzinę. To wstępne dane na temat możliwości polskiego „Lambo“.

Fot: Arrinera Automotive

Wnętrze. Cóż najchętniej tę część bym pominął, ponieważ wnętrze jest po prostu słabe i zaraz po tyle samochodu, prezentuje się najgorzej. Fotele obszyte pomarańczową skórą nie chcą zbytnio się komponować z karbonowymi wstawkami na panelu i przy skrzyni biegów. Zegary wyglądają jakby zostały przełożone z radzieckiego myśliwca z okresu zimnej wojny, przez co kokpit nie sugeruje, że właśnie siedzimy w super szybkim samochodzie. Obrotomierz wygląda jak ciśnieniomierz od pompki rowerowej, a prędkościomierz przypomina ten z Poloneza.

Czas skończyć żale, bo w sumie to koniec „złych“ rzeczy w tym aucie. Za resztę można chwalić, jak chociażby za zastosowanie w aucie bardzo fajnego i przydatnego gadżetu, jakim jest kamera termowizyjna zamontowana z przodu auta. Może okazać się bardzo pomocna w czasie mgły, kiedy nasz wzrok nie pozwoli nam na dostrzeżenie zagrożenia w postaci stupięćdziesięcio kilogramowego jelonka, pijanego wujka Mietka z rowerem albo innego uczestnika ruchu drogowego. Czarne felgi (19 cali z przodu i 20 cali z tyłu) wyglądają bardzo dobrze i z pewnością dodadzą Arrinerze stylu.

Jeśli nic nie stanie na przeszkodzi polskim konstruktorom, to auto trafi do salonów jeszcze w 2012 roku. Polski bolid będzie sprzedawany nie tylko w Europie, ale także i w Chinach, na Bliskim Wschodzie i w USA.

(Autor: Bartłomiej Baśko)