Grupa nad wyraz inteligentnych ludzi odnalazła przyczynę zamieszek, które wybuchły w ostatnim czasie w stolicy Anglii. Będziecie zadziwieni, bo winą obarczono nie napięcia społeczne, nie ma w tle także dyskryminacji rasowej ani sprawy śmierci młodego czarnoskórego obywatela Londynu zastrzelonego przez policję. Winę za rozruchy, płonące sklepy i kradzieże na ulicach ponosi gra komputerowa Grand Theft Auto.

Fot: George Rex / flickr.com / CC

Dla tych, którzy nie mają zbytniego pojęcia o grach, należą się słowa wyjaśnienia czym jest GTA. To gra, w której wcielamy się w członka gangu siejącego zamęt i zbrodnie na ulicach wirtualnego miasta. Nad tym czy gry są przyczyną różnych przypadków patologii dyskutuje się od dawna, a zwolenników tej teorii jest tyle samo przeciwników. Prawda jest jednak taka, że jakby nie była to gra brutalna, deprawująca i ukazująca najgorsze aspekty naszego życia, to jest to tylko gra.

Wojna w Iraku to nie efekt uzależnienia Georga Busha od pasjansa, a zamieszki w Hiszpanii nie wynikają z tego, że mieszkańcy Madrytu zbyt długo grali w strzelanki. Twierdzić, że ludzie w Londynie zrobili rozróby, bo moralnie zniszczyła ich gra komputerowa, to jakby stwierdzić, że programy kulinarne w telewizji powodują otyłość.

Co by się nie wydarzyło, to w większości przypadków człowiek ponosi odpowiedzialność. Jeśli doszło do zamieszek w Londynie, to nie dlatego że ktoś chciał poczuć się jak w grze, tylko któremuś palantowi wpadł do głowy pomysł, że przy takim tłumie policja nie będzie miała szans. Jeśli pseudo-specjaliści nie są w stanie określić przyczyn jakiegoś zachowania lub zjawiska, to zrzucają winę na kozła ofiarnego, bo mają pewność, że społeczeństwo bez wahania go potępi. W telewizji nie raz można było posłuchać teorii przeróżnych profesorów, którzy twierdzili, że gry to esencja zła. My natomiast z miejsca zawierzamy osobom w TV, którzy przed swoim nazwiskiem mają wpisane literki dr albo prof., a ich teorie często traktuje się jako fundamenty. Poza tym twierdzenie, że gra wywołała zamieszki na ulicach jest bardziej absurdalne niż niejeden skecz Monty Pythona. Jak płyta CD mogła skłonić kogoś do wszczynania awantury, bo ja sobie tego nie mogę wyobrazić. Niestety ale to ludzie pod wpływem różnych rzeczy wpadają na coraz to ciekawsze pomysły.

Fot: Erik Hartberg / flickr.com / CC

Fakt faktem gry uzależniają, a najczęściej ulegają im dzieci. Rodzice kupują swoim kilkuletnim pociechom wszelkie gry jakich zapragną, nie zwracając uwagi na oznaczenia wiekowe. I tak oto w ręce 7-latka trafia GTA lub cokowliek innego, gdzie celem jest zabijanie. Dziecko zaczyna wychodzić z założenia, że skoro orzed chwilą ktoś w grze zrobił mu z głowy confetti, a po chwili dalej biega niewzruszony, to przecie w normalnym życiu też tak musi być. Oznaczenie +18 na pudełku nie oznacza, że za grę trzeba zapłacić osiemnascie złotych więcej. Wyobraźmy sobie scenkę w sklepie. Pewien rodzic przyszedł z siedmioletnim synkiem do sklepu, żeby kupić mu grę na urodziny. Młody bez namysłu rzuca się do półki skąd ściąga produkcję oznaczoną +18. Sytuację karygodną dojrzał jeden z klientów, który stał akurat obok i w te słowa rzecze do nieświadomego rodzica, iż gra to jest nieodpowiednia. W odpowiedzi usłyszał klient ów, że jest to jedynie gra i dziecku nic nie ma prawa się stać. Na to głosem spokojnym klient odpowiada, co by młodemu "pornosa" kupić, bo przecież to tylko film. Niestety ale w głównej mierze wina leży właśnie po stronie rodziców, którzy w młodym wieku dziecka nie zwaracają uwagi na to, w co grają ich pociechy i ile czasu przy tych grach spędzają.

Zastanawiałem się trochę, co poradzić w tej sprawie i wpadłem na genialny pomysł. Wycofajmy gry ze sklepów, zakażmy ich sprzedaży i zabrońmy produkcji. Należy zakazać sprzedaży jedzenia, bo przecież powoduje otyłość. Wycofajmy samochody z użytku, bo rocznie giną w nich tysiące osób. Nie zpomnijmy o paskach do spodni, na których ludzie potrafią się powiesić, a już o narzędziach kuchennych nie wspominam. Zamknijmy się we własnych domach, przykujmy do łóżka i wegetujmy. Wtedy nikomu nic się nie stanie.

(Autor: Bartłomiej Baśko)