Chociaż sytuacja za oknami nijak pasuje do świątecznego klimatu, to i tak cała nasza redakcja cieszy się, że wreszcie mamy Boże Narodzenie. Co prawda trochę szkoda, że w mojej zamrażarce leży więcej śniegu niż w całej Łodzi, ale przecież nie to jest gwóździem grudniowego programu.

Fot: flickr.com / Christina Rutz / CC

Bardzo ważnym dniem z ostatniego tygodnia roku jest oczywiście Wigilia. Osobiście wyrosłem już z manii przyjmowania prezentów i nie siedzę jak poparzony przy oknie wypatrując pierwszej gwiazdki. Większe znaczenie ma dla mnie co innego. 24 grudnia to jeden z niewielu dni w roku, kiedy można spotkać się z całą rodziną. Atmosfera jest unikalna, stół pełen pachnących i gorących wigilijnych potraw, w telewizji leci nieśmiertelny "Kevin sam w domu", a dzieciaki biegają po całym domu uciekając przed babciami, chcącymi wyszczypać policzki wnucząt. Jak dobrze, że ten ostatni aspekt mam już dawno za sobą i nie muszę się martwić, czy dzisiejszy wieczór będzie przypominał odcinek z Bearem Gryllsem "Jak przeżyć rodzinną wigilię mając 12 lat?". Natomiast z nieukrywaną radością wyczekuję chwili, kiedy przebiorę się za mikołaja i bezkarnie będę terroryzować rodzinę, nakazując śpiewanie piosenek i opowiadanie wierszyków w zamian za otrzymanie prezentu. W sumie to całkiem niezła zabawa, kiedy rodzice, dziadkowie i ciotki z wujkami śpiewają losowo wybrane piosenki myląc co chwila słowa. ;)

Z racji tego, że jestem człowiekiem młodym i nie do końca się jeszcze wyszalałem, z największą niecierpliwością czekam na Sylwestra. W tych imprezach jest coś takiego, że zapadają w pamięć na bardzo długo (chociaż od zwyczajnej domówki różnią się tylko tym, że są fajerwerki i odliczanie do północy połączone z szampanem). Tym paranormalnym czynnikiem jest atmosfera spotkań przedsylwestrowych i rozdzielania zadań związanych z przygotowaniem cateringu no i oczywiście finalny dzień zabawy. Irytuje mnie jedynie fakt, że gdzieś tak od 23:55 do 1:00 dodzwonienie się do kogokolwiek graniczy z cudem. Prościej wysłać list z życzeniami Pocztą Polską tak z pół roku wcześniej, żeby trafił do adresata akurat na 31 grudnia.

Fot: flickr.com / Amani Hasan / CC

Dzień po Sylwestrze to swoiste 24 godziny ciszy, w czasie których kontemplujemy cały ubiegły rok z butelką wody w jednej ręce i zgrzewką Apap-u w drugiej. Zastanawiamy się skąd wzięła się dziura w ścianie, co robi spalony samochód sąsiada na naszym podjeździe i gdzie ja właściwie jestem? Noworoczna aklimatyzacja jest wprost proporcjonalna do inensywności żegnania roku ubiegłego i odwrotnie proprocjonalna do wspomnień z tej nocy.

To już mój ostatni felieton w 2011 roku w związku z czym, z tego miejsca w imieniu swoim i całej redakcji życzę Wam spokojnych i rodzinnych Świąt, pamiętnego Sylwestra (bo w tym dniu z pamięcią różnie bywa) i sukcesów w 2012 roku. Powodzenia!

(Autor: Bartłomiej Baśko)