Osiemnaście miesięcy trwały prace nad gigantyczną stalową konstrukcją nazwaną ArcelorMittal Orbit, która ma stać się symbolem londyńskiej olimpiady. Jednak co do tego faktu zdania (i to nie tylko londyńczyków) są podzielone. Dla jednych czerwony kolos wygląda jak kupa złomu pomalowana sprayem, z kolei dla innych jest to wspaniałe dzieło współczesności, przed którym należy paść na kolana. Oczywiście są też tacy, dla których symbol olimpiady jest tak samo obojętny, jak całe te igrzyska. A jak jest Waszym zdaniem?

Fot: Wikimedia Commons / Author: Cmglee

Fot: Wikimedia Commons / Author: Cmglee

Głównym wykonawcą Orbity jest dobrze znany w naszej branży koncern ArcelorMittal, który pokrył znaczną część kosztów związanych z konstrukcją. Projekt ujrzał światło dzienne w marcu 2010 roku i z pierwszych założeń wynikało, że wieża zostanie oddana do użytku w grudniu 2011 roku. W dzisiejszych czasach nic nie jest punktualne, dlatego nie dziwi poślizg terminowy. Na szczęście był on dość krótki, bo wyniósł tylko sześć miesięcy. 114-metrowa wieża została uroczyście oddana do użytku jedenastego maja bieżącego roku. Do jej postawienia ArcelorMittal wykorzystał łącznie 2 tys. ton stalowych rur o łącznej długości pół kilometra. Warto dodać, że aż 60% materiału wykorzystanego do postawienia wieży pochodzi z recyklingu. Z duża dozą prawdopodobieństwa mogę stwierdzić, że znajdzie się ktoś, kto w tej całe plątaninie odnajdzie swoją rurę z domowej instalacji sanitarnej.

Turyści, którzy zdecydują się obejrzeć dwudziestosześciokilometrową panoramę Londynu, będą mogli wjechać na taras widokowy windą. Stamtąd rzekomo będzie roztaczać się przepiękny widok na całe miasteczko olimpijskie i większą część aglomeracji. Projektanci nie zapomnieli o zapaleńcach wspinaczki schodowej. Do oraz z punktu obserwacyjnego prowadzi 455 stopni schodów w spiralnym tunelu. Według artystów ma to symbolizować orbitowanie w okół konstrukcji, ale jak dla mnie symbolizuje to kręcone schody jak w latarni morskiej na Rozewiu. (co Ci artyści biorą to ja nie wiem) Rzeźba - o ile można tak powiedzieć o 114 metrowym kolosie z czerwonych rur - stanęła w miasteczku olimpijskim pomiędzy stadionami, basenami oraz placami, gdzie w lipcu i sierpniu zaroi się od turystów i sportowców. W nocy wieża będzie zamieniać się w „świąteczną choinkę“ ozdobioną 250 różnokolorowymi lampkami. Codziennie wieczorem odbywać mają się piętnastominutowe pokazy świetlnych animacji.

Pozostaje mieć nadzieję, że Orbita nie skończy jak łódzka fontanna na placu Dąbrowskiego gdzie wieczorami odbywają się pokazy wodne zsynchronizowane z lecącą w tle muzyką. Raz ułożony program odgrzewany był przez kilka miesięcy, co skutecznie zniechęciło ludzi do ponownych odwiedzin.

Od lewej: Fot: Cloud Gate, flickr.com, Craig S. / Fot: CCTV, Dmitry Fironov, Wikimedia Commons

ArcelorMittal Orbit popełniło dwóch architektów. Są nimi Anish Kapoor oraz Cecil Balmond, którzy mają już kilka dzieł na swoim koncie. Pan Numer Jeden jest odpowiedzialny między innymi za Cloud Gate z Chicago (fot. na dole z lewej), z kolei Pan Balmond odpowiada między innymi za projekt nowej siedziby głównej chińskiej telewizji CCTV (fot: na dole z prawej). Jak widać na zdjęciach, czerwona Orbitka to pierwsza, poważna wpadka obu architektów.

(BB)